1ste competitiematch, 29 augustus 2010 : Olmen – Veerle : 4-3

Olmen startte in deze match met het mes tussen de tanden. Het tempo werd meteen hoog gelegd. Toch kreeg Veerle de beste kans  na 4 minuten wedstrijd. Roeymans werd gelanceerd, ging alleen op doel af, maar werd onderuit gehaald net binnen of buiten (onduidelijk) het strafschopgebied. Indien erbinnen : strafschop en rood, indien erbuiten : vrijschop en rood. Spijtig genoeg kent niet iedereen het reglement, want het werd vrijschop en geel. Weg 0-1. Olmen begon dan de druk te verhogen en dat resulteerde in de 11′ in een voorsprong. Geen 0-1, wél 1-0. Veerle was de kluts wat kwijt, en voor ze die terugvonden, stond het al 2-0. Veerle wist niet goed wat hen overkwam en Olmen bulderde maar door. Toch kregen we in de 18de minuut de aansluitingstreffer. Voorzet vanop links en Otten buffelt met een rake kopslag binnen. 2-1. Het vertrouwen groeide terug langzaam  al liep het toch niet zo gesmeerd. Onzuivere passing, weinig tempo, weinig échte druk naar voor. Toen Olmen al dacht aan rusten, begon Veerle dan aan 2 dolle minuten. In de 44ste minuut bereikt Roeymans Verhaert, en die zette de bordjes onverhoopt nog in evenwicht. 2-2 ! Maar het was nog niet gedaan. In de 45ste minuut komt Roeymans van op rechts, omspeelt de doelman met een lob, maar de bal wordt van de lijn gekeerd, bijna 2-3 !

De tweede helft begon Olmen terug furieus. Nog voor Veerle doorhad dat het spel terug begonnen was, stond het 3-2 ! Eerst een hensbal van Olmen op links (niet gezien), dan een hensbal op rechts (niet gezien), pas naar voren en…bingo ! Het matchtempo bleef hoog en het was een genietbare wedstrijd, slecht voor hartlijders. In de 66ste minuut sloeg het noodlot toe, want Olmen scoorde (weer veel te makkelijk) de 4-2. Verhaert kwam even later dicht bij de 4-3, maar werd onderuitgehaald in de 16. Penalty ! Althans dat had het moeten zijn…, maar nee (niet gezien…). Even later was Verhaert weer in een hoofdrol. Toen het spel hervatte richting Veerle-doel, werd die (zonder bal in de buurt) weer neergehaald in de 16 en kreeg hij een paar voetbalstuts in de rug. Penalty en rood ! Maar nee, niets gezien… Op de koop toe waren het de Ollmenspelers die tijd begonnen te rekken, door te vallen als vliegen bij elk contact waarbij ze altijd de eerste letter van het alfabet riepen. De scheids trapte er telkens in… Veerle bleef aandringen om te scoren en dat gebeurde ook in de 68ste minuut, toen de bal bij Roeymans belandde en die ronde mooi af. 4-3. Nog was het niet gedaan, want tot 2 keer toe schoot Roeymans tussen de palen, maar telkens stond er een been in de weg. Zo bleef het 4-3 en keerden we puntenloos naar huis.

Conclusie : buiten alle pech die we hadden, de 2 of 3 strafschoppen die we niet kregen, de Olmen-goal na 2x hens, de niet-rode kaart voor Olmen…, moeten we ook zeggen dat Olmen veel agressiever voor de dag kwam en dat Veerle op dat gebied nog iets kan leren. Voetballen kunnen we, maar inzet, karakter, de over-mijn-lijk mentaliteit is ook nodig om in 4de punten te halen. 3 doelpunten op verplaatsing scoren, moet in principe altijd volstaan voor een overwinning. Scoren gaat dus (net zoals in de voorbereiding), nog steeds vlot. Maar 4 doelpunten tegen krijgen is van het goede teveel. Iets om over na te denken dus…

Kop op, en volgende week beter !